Mejoza

Kredyty Podczas mejozy (podziału komórek rozrodczych) chromosomy homologiczne ustawiają się w pary i wymieniają odcinki, po czym po jednej kopii każdego autosomu oraz po jednym chromosomie płci przechodzi do każdej komórki rozrodczej. ChoćX i Y są obecnie podobne tylko w niewielkim stopniu, podczas mejozy u samców ich końce ustawiają się obok siebie (jest to konieczne do właściwego podziału chromosomów do plemników). Inne dowody, że Xi Y były kiedyś podobne, pochodzą z tej części Y, która z Xnie rekombinuje. Wiele genów znajdujących się w owym regionie nadal ma odpowiedniki w X. Nierekombinujący obszar 95% Y świadczy, jak bardzo ten chromosom stał się własnym cieniem. Rekombinacja sprzyja zachowaniu integralności chromosomów, jej brak zaś prowadzi do nagromadzenia się w genach z nierekombinujący eh regionów niszczących mutacji, wskutek czego te fragmenty chromosomu często zanikają. Przypuszczano więc, że coś spowodowało wymianę DNA między dużymi częściami Xi Y, po czym geny w nierekombinującym regionie Y przestały funkcjonować. Przez kilkadziesiąt lat nie wiedziano jednak, w jaki sposób doszło do zahamowania rekombinacji po powstaniu Y.

WYNIKI BADAŃ przeprowadzonych w ciągu ostatnich lat wypełniły wiele luk. Na przykład w 1999 roku Lahn oraz David C. Page z Whitehead Institute for Biomedical Research w Cambridge w Massachusetts wykazali, że Y nieoczekiwanie stracił zdolność do wymiany DNA z Xi był to proces wieloetapowy. Początkowo zjawisko to dotyczyło DNA otaczającego gen SRY, a następnie rozprzestrzeniło się w kilku odrębnych etapach na nieomal całą długość chromosomu Y. W rezultacie utraty wymiany XY uwstecznil się tylko Y, X zaś nadal podlegał rekombinacji, gdy dwie jego kopie spotykały się podczas mejozy u samic. Czym można wytłumaczyć zaburzenie rekombinacji między Xi Y? Gdy wczesne wersje obu tych chromosomów miały wymieniać się odcinkami podczas mejozy u jakiegoś odległego przodka współczesnych ssaków, część DNA Y prawdopodobnie się odwróciła, czyli znalazła się do góry nogami względem równoważnej części X.

Ponieważ rekombinacja wymaga ustawienia się dwóch podobnych sekwencji DNA obok siebie, taka inwersja mogła spowodować zniesienie interakcji między uprzednio dopasowanymi regionami Xi Y Gdy zbadaliśmy sekwencje nukleotydów 19 genów, które pojawiają się w nierekombinującym regionie zarówno X, jak i Y (niektóre z kopii Y już nie działają), odkryliśmy, że do zaniku rekombinacji doszło w serii kolejnych zdarzeń. Na ogół jeśli para genów traci tę zdolność, ich sekwencje z upływem czasu stają się coraz bardziej różne. Stosunkowo niewielka liczba różnic wskazuje na niedawne zaprzestanie rekombinacji, duża zaś że nie zachodzi ona już od dawna. Większość par XY należała do jednej z czterech grup. W każdej z nich chromosomy te różniły się w zasadzie w tym samym procencie, co wskazywałoby że rekombinacja ustała mniej więcej w tym samym czasie. Ale różnice pomiędzy grupami były jednak wyraźne.
 
 

Budowa złącza spawanego

omet Złącze spawane jest to wydzielona część wyrobu w której poszczególne jego części są połączone za pomocą spoiny. Brzegi elementów w niektórych przypadkach s...

Geny przodków

odchudzanie esnapl serwis Nie zdajemy sobie często sprawy jak bardzo duży wpływ na nasze funkcjonowanie mają przodkowie!Jedyne sto lat temu nasi przodkowie żyli zaledwie czterdzieśc...

Specyfiki i bezsenność

Wiele naturalnych specyfików jest nieocenionych w leczeniu bezsenności.Kiedy nie możemy zasnąć, a wszelkie zabiegi mające na celu poprawę jakości naszego s...